Amerika, 1941. De Tweede Wereldoorlog is in volle gang. Veel vaders vechten aan het front in Europa, moeders werken in de wapenfabriek. Jongeren raken meer en meer op zichzelf aangewezen. Een groep bezorgde ouders bedenkt de zogenaamde rally’s: hippe kerkdiensten met moderne muziek, uitdagende sprekers en een uitnodiging om je tot God te bekeren. Deze avonden groeien in Amerika al snel uit tot een enorm succes. In 1944 ontstaat hieruit Youth for Christ. Torrey Johnson is de grondlegger van Youth for Christ en Billy Graham de eerste werknemer.
1946 – 1963: Opkomst en terugval
Den Haag, 1946. Een Canadees-Amerikaans team van Youth for Christ (YfC) introduceert de rally’s in Nederland. Jongeren zijn razend enthousiast, maar het verzet onder de Nederlandse kerken is hevig. Ze vinden de muziek te werelds. Toch wordt al snel een nationaal comité YfC-Nederland gevormd. Doel: ‘De jeugd brengen tot geloof in Christus en gemeenschap met God en Zijn Woord’. Na verloop van tijd worden de kerken positiever over YfC en komt het gesprek op gang.
Tot halverwege de jaren ’50 blijven de rally’s en tentcampagnes een goed middel om jongeren te bereiken. Begin jaren ’60 verandert de samenleving. Jongeren worden mondiger en kritischer. Eenrichtingsverkeer vanaf een podium werkt niet meer. Het werk van YfC raakt in het slop.
1964 – 1976: Stormachtige groei
Naaldwijk, midden jaren ‘60. De nieuwe YfC-directeur George Brucks leidt een rally als een aantal jongeren vanuit het publiek roept: ‘Wij haten godsdienst!’. In plaats van hen te laten verwijderen, nodigt Brucks de jongeren uit op het podium voor een gesprek. Mede door dit incident ontstaat het idee voor de koffiebar: een veilige plek, waar jongeren op basis van gelijkwaardigheid kunnen praten over alles wat hen bezighoudt. De koffiebars worden een enorm succes.
De banden met protestantse kerken worden aangehaald. Het werk raakt in een stroomversnelling. Totaal zo’n 130 koffiebars schieten als paddenstoelen uit de grond, ook regionaal en landelijk gebeurt er van alles. Youth for Christ houdt 45 zomerkampen en er start een theatergroep: ‘Op vrije voeten’. In 1973 krijgt YfC het huidige hoofdkantoor in Driebergen: ‘De Lindenhorst’.
Op www.mijnkoffiebar.nl vindt u oude vrienden terug.
1977 – 1995: Onrust en onduidelijkheid
Kamperland, 1978. Het eerste Kamperland Muziekfestival – later bekend als het Flevo Festival – gaat van start. Het is voorlopig de laatste spraakmakende nieuwe YfC-activiteit, want de belangstelling voor het werk begint terug te lopen. Medewerkers van YfC konden eerder nog appelleren aan de christelijke achtergrond van jongeren. Nu groeit een generatie op die weinig tot niets met het geloof heeft. Geloofsoverdracht via de koffiebars werkt niet meer.
De jaren ’80 vormen voor YfC een periode van spanningen, onrust en onduidelijkheid. Stevige bezuinigingen zijn onvermijdelijk en verschillende onderdelen (opvangwerk, jongerenvakanties) worden in de loop der jaren verzelfstandigd.
1996 – heden: Bezinning, vernieuwing en groei
Driebergen, midden jaren ’90. Youth for Christ bereikt vooral blanke plattelands jongeren, kerkelijk en hoog opgeleid. Onder leiding van de nieuwe directeur Edward de Kam gaat YfC nieuwe doelen stellen. Het verlagen van de leeftijd van de doelgroep naar 10 tot 23-jarigen; het versterken van het evangelisatiekarakter; de focus op steden en werk onder allochtone jongeren. Uit Engeland komen succesvolle clubconcepten voor kerken zoals Rock Solid en Solid Friends.
Naast de samenwerking met kerken en scholen (YfC|Switch), ontstaat in Rotterdam jongerenwelzijnswerk onder de naam YfC|The Mall. Ook in tal van andere plaatsen start jongerenwelzijnswerk, dat voortbouwt op de lessen die in Rotterdam zijn geleerd. Het werk van YfC onderscheidt zich door kwaliteit, een hoog maatschappelijk rendement en gedreven medewerkers en vrijwilligers. Ook nu is YfC nog volop actief, lees bijvoorbeeld over ons werk op scholen, in kerken en op straat.
