Edward de Kam is inmiddels 17 jaar directeur bij Youth for Christ, woont in Driebergen en was intensief bij de nieuwe visie betrokken.
Wat gaat er veranderen?
Afgelopen tien jaar lag onze focus op professioneel, gesubsidieerd jongerenwerk in achterstandswijken. Komende jaren focussen we op het ondersteunen van enthousiaste vrijwilligers. Pioniers die lokaal actief zijn voor én met jongeren. Niet alleen in grote steden, ook in dorpen en op het platteland.
Hoe ben je tot deze verandering gekomen?
Eén van de aanleidingen is dat we de laatste jaren bijna wekelijks vragen krijgen van vrijwilligers die iets voor jongeren in hun plaats willen doen. Wij willen meer tijd vrijmaken om die vragen goed op te pakken en om initiatieven met elkaar te verbinden. Onze nieuwe toekomstvisie heb ik trouwens niet alleen bedacht. In 2010 zijn we al begonnen met bidden, onderzoeken en overleggen. Op zoek naar wat God van ons vraagt. Een jaar later, in september 2011, was die visie er. Ons bestuur staat erachter en heel veel mensen binnen en buiten Youth for Christ zijn erbij betrokken.
Gaat alles veranderen bij Youth for Christ?
Nee, belangrijke pijlers van ons huidige werk blijven. We blijven kerken voorzien van clubprogramma’s, we blijven theater doen op scholen en we blijven actief met welzijnswerk in achterstandswijken. Daarmee helpen we jongeren! Tegelijk zullen ook dingen stoppen, om ruimte te maken voor onze nieuwe focus.
De subsidies lopen terug, is zo’n nieuwe toekomstvisie dan wel wijs?
Het is inderdaad zo dat de subsidies teruglopen. Ons werk slinkt in een aantal steden. Dat is pijnlijk voor collega’s van wie we afscheid moeten nemen én pijnlijk omdat we jongeren moeten loslaten. Tegelijk doet dat niets af aan onze missie. We blijven ook vooruitkijken
en zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Daarbij geloven we echt dat dit is wat God voor Youth for Christ in gedachten heeft. In vertrouwen gaan we vooruit. En we hebben onze achterban keihard nodig om dit te realiseren, dat is nooit anders geweest.
Hoe past deze visie bij Youth for Christ?
Het werken met vrijwilligers zit in ons DNA. Vroeger met de koffiebars en nog steeds bij ons lokale werk, in onze theaterteams en bij het Xnoizz Flevo Festival. Dat vrijwilligers-DNA gaat nu nog steviger naar voren komen. We hebben ook een enorme bak ervaring. Met Nederlanders, Marokkanen en Antillianen. We zijn actief met meidenclubs, pannavoetbal, jongerencentra en beginnerscursussen over het christelijk geloof.
Ik durf wel te zeggen dat geen enkele organisatie zo’n diverse ervaring heeft met jongeren en vrijwilligers. Met die rijkdom rusten we graag mensen toe om missionair
met jongeren aan de slag te gaan in hun plaats, zodat jongeren ontdekken wie Jezus is en naar zijn bedoelingen gaan leven.
Ruud Bouman
Ruud Bouman woont in Dirksland, werkt nu bijna een jaar bij Youth for Christ en is per 1
april het aanspreekpunt voor vrijwilligersinitiatieven.
Kun je voorbeelden noemen van wat je hoopt dat er gaat ontstaan?
Wat er in Dinteloord gebeurt met de Soccer Scooter is echt geweldig. Mensen die tegen de stroom in helemaal gaan voor Jezus en voor jongeren. Als ik hoor van de plannen van Lex en Wietske, dan geniet ik daar intens van. Ik denk ook aan het initiatief in Zaandam, waar Jemuel Lampe met jongeren samen een jongerencentrum inricht. In plaatsen als Zwolle en Gameren zijn ook al jaren vrijwilligers actief. Dat soort initiatieven willen we meer zien. Zo zijn er wel 100 mogelijkheden om iets voor jongeren te doen. Geweldig!
Wat kan Youth for Christ betekenen voor mensen die aan de slag willen?
Mensen met passie voor jongeren en Jezus willen we van harte ondersteunen. In gebed, met praktische hulp, inspirerende voorbeelden, trainingen. Als landelijke organisatie kunnen we initiatieven ook met elkaar in contact brengen als ze dat willen, om van elkaar te leren. En soms kunnen we financiële steun geven voor bijzondere ideeën, zoals in Dinteloord. Dat kunnen we trouwens alleen dankzij onze achterban. We merken dat er ook veel mensen zijn die missionair actief willen worden, maar niet goed weten hoe. Ze zijn nog niet uit de startblokken. Vaak ontbreekt het aan een steuntje in de rug. Komende jaren willen wij dat steuntje zijn, ze helpen om hun droom concreet te maken. Daarbij willen we vrijwilligers inspireren, verbinden en ondersteunen. Dat zijn de kernwoorden voor wat we gaan doen.
Waar hoop je dat dit naartoe groeit?
Onze droom is dat in 2015 zo’n 150 lokale groepen vrijwilligers actief zijn, ondersteund
door YfC. Een vernieuwende beweging, op basis van alles wat er al gebeurt en de dromen die mensen lokaal hebben. Die cijfers wil ik trouwens wel relativeren. Ik vind het belangrijker dat we tijd nemen om naar God te luisteren, om samen de lokale behoeften te ontdekken en om dienend relaties te bouwen. Dat is niet altijd de snelste route, maar dat is wel hoe we willen werken.
Waarvoor kunnen mensen bij jou terecht?
Ik vind het super om te horen welke vragen er leven rond lokale initiatieven. Tegelijk zitten we in de opstartfase, waardoor ik nog niet alle antwoorden op een rij heb. We leggen nu contacten en maken onze organisatie klaar voor deze veranderingen. Daarbij gaan meer collega’s binnen Youth for Christ me ondersteunen. Nu zetten we de eerste stappen en ik verwacht dat we in 2013 echt op stoom zijn.


Dinteloord is Rotterdam in het klein. Drugs, alcohol, huiselijk geweld; YfC-vrijwilligers Lex en Wietske Noordzij kijken nergens meer van op. Nu subsidies en extra mankracht uitblijven, gooien ze een nieuw wapen in de strijd: de SoccerScooter. 
